کودکان استثنایی

نمی دانم از کجا شروع کنم !
از رشتم ؟ از کارم ؟ از احساسم راجب شاگردام ؟ از نگاه های تحقیر آمیز بعضی مردم راجب کودکان الهی ؟
نمی دانم ؟
شاید بهتر این باشه که هیچی نگم ، همانطور که دانش آموزام و تمام کودکان به اصطلاح استثنایی در مقابل رفتار و برخورد سرزنش آمیز دیگران سکوت می کنند. وجز بغض و گریه جوابی برای آنان ندارن.
این وبلاگ رو تقدیم میکنم به شاگردام و تمام کودکان آسمانی. و از خدام می خوام به من قدرت و عزمی بدهد تا آنجا که  نفس دارم فقط برای آنان بنویسم.
با تشکر : محسن شهابی